تنظیم گلوکز خون - چه راه هایی وجود دارد؟

تنظیم گلوکز خون

بدن انسان دارای یک سیستم تنظیم ذاتی است که اجازه می دهد قند خون در طول روز نسبتا ثابت بماند. وجود گلوکز در خون برای زندگی ضروری است، در واقع یک ماده مغذی ضروری برای تمام سلول های بدن است.

در افراد سالمی که از یک رژیم غذایی ترکیبی پیروی می کنند، قند خون به طور کلی بین 60 تا 130 میلی گرم در دسی لیتر در طول روز باقی می ماند و میانگین مقدار مرجع 90 میلی گرم در 100 میلی لیتر (5 میلی مولار) است.

ثابت نگه داشتن قند خون برای اطمینان از تامین انرژی طبیعی مغز مهم است. بر خلاف سایر اندام ها و ماهیچه ها، مغز قادر به ذخیره ذخایر گلوکز نیست که در دسترس بودن آن به طور مستقیم بستگی دارد. اگر شرایط روزه داری طولانی مدت را کنار بگذاریم (نگاه کنید به: کتون ها)، گلوکز خون تنها بستر انرژی قابل استفاده برای مغز است.

علاوه بر این، هم مقادیر بسیار پایین قند خون (هیپوگلیسمی) و هم مقادیر بسیار بالا (هیپرگلیسمی) به طور بالقوه برای بدن خطرناک هستند و اگر برای مدت طولانی ادامه پیدا کنند. می تواند منجر به عواقب بسیار جدی (کما و دیابت) شود.

سیستم تنظیم قند خون عمدتاً با عملکرد دو هورمون انجام می شود: انسولین و گلوکاگون.

انسولین یک هورمون هیپوگلیسمی است زیرا باعث کاهش قند خون می شود، در حالی که گلوکاگون اثرات معکوس دارد (هیپرگلیسمی).

پس از یک وعده غذایی بزرگ، به دلیل مقادیر زیادی گلوکز که روده به گردش خون می ریزد، قند خون افزایش می یابد.

افزایش سطح گلیسمی باعث تحریک ترشح انسولین می شود که با عملکرد خود گلیسمی را به سطح طبیعی باز می گرداند (انسولین عبور گلوکز از خون به سلول ها را تسهیل می کند، به تجمع گلوکز به شکل گلیکوژن کمک می کند و استفاده از گلوکز را افزایش می دهد. توسط سلول ها).

پس از چند ساعت ناشتایی، به دلیل عبور گلوکز از گردش خون به بافت ها، قند خون کاهش می یابد.

کاهش سطح گلیسمی باعث تحریک ترشح گلوکاگون می شود، هورمونی که قند خون را به مقادیر طبیعی باز می گرداند (تولید گلوکز را از گلیکوژن تحریک می کند و به استفاده سلولی از چربی ها و اسیدهای آمینه کمک می کند و باعث صرفه جویی در گلوکز می شود).

قند خون چگونه بر کاهش وزن تأثیر می گذارد؟

مقدار انسولین آزاد شده در گردش خون متناسب با بار انرژی وعده های غذایی است.

همه درشت مغذی های انرژی انسولین را افزایش می دهند حتی اگر با مصرف یکسان، کربوهیدرات ها به نظر بیشترین قدرت تحریک انسولین را دارند - دقیقاً به این دلیل که قند خون را به طور مؤثرتری افزایش می دهند.

بنابراین، زمانی که یک وعده غذایی عمدتاً از مقادیر زیادی کربوهیدرات خالص تشکیل شده باشد، قند خون به شدت افزایش می یابد، در حالی که اگر کربوهیدرات ها پیچیده و همراه با پروتئین ها، چربی ها و فیبرها باشند، به تدریج افزایش می یابد (نگاه کنید به: شاخص گلیسمی و بار).

افزایش گلیسمی برای کربوهیدرات ها حداکثر، برای پروتئین ها متوسط به پایین و برای چربی ها حداقل است. اما همانطور که گفتیم این بدان معنا نیست که انسولین به هر حال افزایش نمی یابد.

در افراد سالم، هنگامی که مقادیر زیادی انسولین به گردش خون ریخته می شود، قند خون به همین ترتیب کاهش می یابد.

در افراد شدیداً مقاوم به انسولین، هیپرگلیسمی مزمن و هیپرانسولینمی باعث اختلال شدید متابولیک و کاهش عملکردی پیشرونده سلول های β پانکراس (آنهایی که مسئول تولید انسولین هستند) می شوند. حتی در روزه داری، این افراد سطوح قند خون تغییر یافته را نشان می دهند، و همچنین هیپرگلیسمی بعد از غذا بیش از حد ادامه می یابد - و همراه با آن، حتی انسولینمی.

اینها اساس ظهور دیابت نوع دوم هستند.

نه فقط. سطح بالای قند خون و انسولین مزمن، در حضور مقاومت به انسولین عضلانی، ذخیره چربی را افزایش می دهد و اضافه وزن را افزایش می دهد - زیرا از یک طرف لیپوژنز افزایش می یابد و از طرف دیگر چربی به همان اندازه به انسولین حساس می ماند.

کنترل قند خون و کاهش وزن

امروز، بیشتربرخی از رژیم های غذایی که از ایالات متحده می آیند و در اروپا نیز از موفقیت زیادی برخوردار هستند (رژیم غذایی منطقه ای، پروتئین بالا، متابولیک و غیره)، به گونه ای کالیبره شده اند تا سطح گلیسمی را ثابت نگه دارند.

کنترل قند خون بسیار مهم است زیرا:

از بروز دیابت نوع II و عوارض آن جلوگیری می کند.

کنترل وزن بدن را ترویج می کند؛

تولید درون زا کلسترول را کاهش می دهد که حدود 80٪ کلسترول کل را تشکیل می دهد.

با گفتن این موضوع، در واقع همه رژیم های غذایی با هدف کنترل قند خون تنها در افرادی که به خودی خود مقاومت به انسولین دارند، به طور مشخص مفید هستند. بنابراین در این افراد تلاش برای کنترل جریان گلوکز و انسولین در خون منطقی است.

اما چیزی که همه نمی دانند این است که در همه موارد حساسیت به انسولین از طریق کاهش کالری رژیم های لاغری بهبود می یابد.

صرف نظر از ترکیب، کمبود انرژی به خوبی تنظیم شده، ماهیچه ها را پذیرای انسولین می کند و در نتیجه مدیریت متابولیک بهتر وعده های غذایی و کنترل کلی بهتر قند خون را به همراه دارد.

با این اوصاف، توجه به ترکیب کلی رژیم غذایی همچنان مزایای متعددی مانند احساس سیری بهتر و غیره دارد.

قوانین طلایی برای کنترل گلوکز خون و وزن بدن

• فعالیت حرکتی را افزایش دهید.
• مقدار مناسب کالری مصرف کنید.
• مقدار کربوهیدرات ها را کنترل کنید، آنها را در محدوده تعادل نگه دارید.
• مصرف تنقلات، محصولات قنادی و نوشیدنی های شیرین را محدود کنید.
• غذاهای کامل و غنی از فیبر مانند میوه، سبزیجات و غلات کامل را ترجیح دهید.
• همیشه سایر فیبرها، پروتئین ها و چربی ها را با غذاهای غنی از کربوهیدرات نیز ترکیب کنید.
• وعده های غذایی خیلی بزرگ نخورید
• فراوان ترین وعده های غذایی را درست قبل یا بلافاصله بعد از فعالیت حرکتی متمرکز کنید.

همین حالا برای دریافت رژیم دیابت خودت اقدام کن دوست من...